سخنان مقام معظم رهبری درباره ی أنس با قران کریم

تلاوت، مقدمه انس با قرآن

قرآن، كلام پروردگار مهربان است. خواندن و نگاه به آیات آن، زنگار را از دل میزداید و انسان با تلاوت هر آیه، پلهای از نردبان معنویت را طی میكند. این تـلاوت، خود زمینه انس را فراهم میآورد. مقام معظم رهبری مدّظله در این باره میفرماید:

من بارها گفته ام، باز هم مى گویم: ما تلاوت برجسته قرآن را در این كشور دنبال مى كنیم، براى این كه اُنس با قرآن و تلاوت قرآن در بین مردم عمومیت پیدا كند. عزیزان من! باید با قرآن اُنس پیدا كنید

دوری از قرآن

حقیقت این است كه ما هنوز از قرآن خیلى دوریم و خیلى فاصله داریم. دلهاى ما باید قرآنى بشود. جان ما باید با قرآن انس بگیرد. اگر بتوانیم با قرآن انس بگیریم، معارف قرآن را در دل و جان خودمان نفوذ بدهیم، زندگى ما و جامعهى ما قرآنى خواهد شد؛ احتیاج به فعالیت و فشار و سیاستگذارى ندارد. اصل این است كه دلمان، جانمان و معرفتمان حقیقتاً قرآنى باشد.

انس با قرآن، آشنائى با قرآن، ما را نزدیك میكند. این جلسات قرآنى، این دورههاى قرآنى، این مسابقات قرآنى، اینى كه ما به تربیت قرّاء و حفّاظ دل بستیم، به خاطر این است؛ اینها همهاش مقدمه است؛ ولى مقدمات لازمى است.

من باز هم به جوانان عزیزمان توصیه میكنم كه با قرآن انس بگیرید، با قرآن مجالست كنید. «و ما جالس هذا القران أحد الّا قام عنه بزیادة او نقصان، زیادة فى هدى او نقصان من عمى»؛ هر بارى كه شما با قرآن نشست و برخاست كنید، یك پرده از پردههاى جهالت شما برداشته میشود؛ یك چشمه از چشمههاى نورانیت در دل شما گشایش پیدا میكند و جارى میشود. انس با قرآن، مجالست با قرآن، تفهم قرآن، تدبر در قرآن، اینها لازم است.[1]

نیاز به تفسیر و تبیین

خواندن قرآن، از اول تا آخر، یك چیز لازمى است. باید قرآن را از اول تا آخر خواند؛ باز دوباره از اول تا آخر؛ تا همهى معارف قرآنى یكجا با ذهن انسان آشنا شود. البته معلمینى لازمند تا براى ما تفسیر كنند، مشكلات آیات را تبیین كنند، معارف آیات و بطون آیات الهى را براى ما بیان كنند؛ اینها همه لازم است. اگر اینها شد، هرچه زمان به جلو برود، ما به جلو میرویم و توقف دیگر وجود ندارد. [2]

به محض بیکاری، قرآن بخوانید

ما باید رابطهمان را با قرآن روزبهروز مستحکمتر کنیم. در خانهها قرآن بخوانید. حتى در هنگام بیکارى، چنانچه مختصر فراغتى پیدا مىکنید، خودتان را به قرآن وصل کنید. هر روز مقدارى قرآن بخوانید و آن را فرابگیرید.

یک نسخهى قرآن در جیب بغلتان داشته باشید

در آن دوران طاغوت، من در مشهد جلسات تفسیر و درس قرآن داشتم؛ به جوانانى که مىآمدند، مىگفتم که هر کدام از شماها یک نسخهى قرآن در جیب بغلتان داشته باشید؛ اگر در جایى منتظر کارى مىایستید و فراغتى پیدا مىکنید، یک دقیقه، دو دقیقه، پنج دقیقه، نیم ساعت ، قرآن را باز کنید و به تلاوت آن مشغول شوید، تا با این کتاب انس پیدا کنید

ما در طول هشت سال جنگ، زیر آتش توپ و تفنگ، جوانانى را در جبههها داشتیم که به مجردى که بر زمین مىنشستند و اندک فراغتى پیدا مىکردند، قرآنشان را باز مىکردند و مشغول تلاوت مىشدند؛ یا مثلاً اگر در اتوبوس و یا کامیون نشسته بودند و داشتند مىرفتند، قرآنشان را درمىآوردند و بنا مىکردند به خواندن.

حبل الله

این قرآن حبل الهى است؛ ریسمان مستحكم الهى است كه اگر به آن چنگ زدیم، لغزش و افتادن و گم شدن و اینها دیگر در آن نیست.[3]

قرآن و عمل

عزیزان من، شما بدانید، برای این كه ما جامعهای به وجود بیاوریم كه هم از لحاظ مادی، علمی و صنعتی دچار عقب ماندگی نباشد، پیشرو باشد و بر روی زندگی دنیا اثر گذار باشد و در عین حال از لحاظ معنویت دچار آفتهای معنوی- كه امروز غرب دچار آن است- نباشد، قرآن و عمل به آن لازم است.[4]

قرآن همه چیز است

... باید نسبت به امر قرآن اهتمام ورزید؛ زیرا قرآن همه چیز ماست.[5] درباره ى قرآن هرچه تلاش كنید، زیادى نیست. سعى كنید از اساتید استفاده شود؛به آموزش و تفهیم قرآن و تحفیظ آن نسبت به نوجوانان اهتمام ورزیده شود.[6]

با قرآن پیروز وسربلند باشید

فضیلت دائم الوضو بودن...